«Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν»
Κυριακή 17 Μαΐου 2015
Η ζωή και το έργο του Ιησού μέσα από τα μάτια κάποιων παιδιών που θα μπορούσαν να ζουν την εποχή που ο Ιησούς
βρισκόταν στη γη ως Άνθρωπος.
Σάββατο 16 Μαΐου 2015
Κυριακή του Τυφλού - Αφήγηση για παιδιά
Το κείμενο του Ευαγγελίου μεταφρασμένο για παιδιά και ζωγραφιές για να χρωματίσουν
Ένα Σάββατο, ενώ έμπαινε στην πόλη ο Ιησούς με τους μαθητές του,
συνάντησαν έναν άνθρωπο, που
είχε γεννηθεί τυφλός και περνούσε τον χρόνο του ζητιανεύοντας. Ο
Κύριος, βλέποντάς τον, και μετά που μία μικρή συζήτηση που είχε με τους
μαθητές του, έφτυσε στο έδαφος και με το υγρό χώμα
έφτιαξε λάσπη. Πήρε τη λάσπη στα χέρια του και μ΄ αυτήν άλειψε τα
βλέφαρα του τυφλού. Έπειτα ο Κύριος τον έστειλε να ξεπλύνει τη λάσπη στην κολυμβήθρα του
Σιλωάμ.
Πράγματι, χωρίς να διστάσει καθόλου, ο τυφλός υπάκουσε σ΄ αυτήν την εντολή
και μόλις ξεπλύθηκε και καθάρισε τη λάσπη από τα βλέφαρά του και μπόρεσε και
τα άνοιξε, διαπίστωσε ότι
έβλεπε το φως και ό,τι τον περιέβαλε, για πρώτη φορά στη ζωή του.
Καταλαβαίνετε τον ενθουσιασμό του. Οι γείτονες που τον έβλεπαν να έχει βρει
το φως του, απορούσαν και θαύμαζαν συγχρόνως. Κάποιοι αναρωτιούνταν αν ήταν
πραγματικά ο ίδιος, που πριν από λίγη ώρα δεν έβλεπε τίποτε. Δυσκολεύονταν
να το πιστέψουν και τον ρωτούσαν συνέχεια κι αυτός τους διηγούνταν ξανά και
ξανά τι είχε συμβεί και με ποιον τρόπο θεραπεύτηκε.
Τότε τον πήγαν και στους Φαρισαίους, οι οποίοι διαπίστωσαν από τα λόγια του
πρώην τυφλού ότι αυτός που τον είχε κάνει καλά ήταν ο Ιησούς. Άρχισε να
υπάρχει διχογνωμία μεταξύ τους: ο Ιησούς ήταν αμαρτωλός επειδή δεν
τηρούσε την αργία του Σαββάτου και θεράπευε εκείνη την ημέρα
ή ήταν απεσταλμένος από τον Θεό, αφού μπορούσε να κάνει
θαύματα; Ρώτησαν και τη γνώμη του πρώην τυφλού. Αυτός, δείχνοντας την
πίστη του και την ευγνωμοσύνη του, δήλωσε στους Φαρισαίους ότι θεωρεί
προφήτη αυτόν που τον θεράπευσε.
Οι Φαρισαίοι, μη πιστεύοντας στο θαύμα,
φώναξαν τους γονείς του πρώην τυφλού, για να βεβαιωθούν ότι πράγματι
γεννήθηκε χωρίς να βλέπει. Ήρθαν οι άνθρωποι αυτοί φοβισμένοι και βεβαίωσαν ότι πράγματι, ο γιος
τους ήταν τυφλός μόλις την προηγούμενη μέρα. Ωστόσο, ο γιος τους ήταν πια
ενήλικος και μπορούσε να δώσει μόνος του την απάντηση που ζητούσαν.
Έτσι οι Φαρισαίοι ξαναφώναξαν τον άνθρωπο και άρχισαν να τον πιέζουν. Του
έλεγαν να ομολογήσει ότι δεν είναι δυνατόν να τον θεραπεύσει ένας άνθρωπος
αμαρτωλός, που δεν τηρούσε την αργία του Σαββάτου.
Αλλά ο πρώην τυφλός με τη λογική του απάντηση τους αποστόμωσε: Ξέρουμε ότι
ο Θεός δεν εισακούει τους αμαρτωλούς, αλλά εκείνους που Τον σέβονται και
κάνουν το θέλημά του. Από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος, δεν ακούστηκε να έχει ανοίξει
κανείς τα μάτια κάποιου που γεννήθηκε τυφλός. Δε θα μπορούσε να κάνει
τίποτε τέτοιο, αν αυτός ο άνθρωπος δεν ήταν από τον Θεό.
Οι Φαρισαίοι, ακούγοντας αυτά, τον έβγαλαν έξω.
Ο Ιησούς τα έμαθε όλα αυτά και όταν βρήκε μπροστά του πάλι τον πρώην
τυφλό τον ρώτησε: Εσύ πιστεύεις στον Υιό του Θεού; Και αφού έγινε
η αναγνώριση του Κυρίου από τον πρώην τυφλό, αυτός έπεσε και Τον
προσκύνησε λέγοντας: Πιστεύω, Κύριε!
Ζωγραφιές: επιλέξτε αυτή που θέλετε, κάνετε ‘αποθήκευση εικόνας ως…’ και στη συνέχεια εκτυπώνετε.
Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2014
«Δεν έχεις Πίστη , όταν τα στάχια σου
προσμένεις να γενούν σιτάρι... »
Δεν έχεις Πίστη, όταν τα στάχια σου
προσμένεις να γενούν σιτάρι,
κι από τ' άκαρπο δεντρί, που κέντρωσες,
προσμένεις καρπερό βλαστάρι!
κι από τα αστραποκαμένα ξύλα,
προσμένεις τους καρπούς ολόδροσους
και καταπράσινα τα φύλλα.
το δρόμο του βουνού, προσμένεις
να φτάσεις ως το ανάερο ψήλωμα
κάποιας κορφής μαρμαρωμένης.
μέσα από τα βάθη της αβύσσου,
προσμένεις ως τα ουράνια ελεύτερο
να φτερουγίσει το κορμί σου.
προσμένεις να προβάλλουν τ άστρα,
και με του πετεινού το λάλημα
να φέξη η αυγή ροδογελάστρα!
και πλάνο ο νους σου κι αν το ξέρει-
προσμένεις ήλιο τα μεσάνυχτα
κι αστροφεγγιά το μεσημέρι.
ρωτάς την κρίση και τη γνώση!
Δεν έχεις Πίστη, όταν την πίστη σου
στο λογικό έχεις θεμελιώσει!
το ανάφτεις στο βωμό της τάμα,
κι αν κάποιο σου τάμα είναι αδύνατο,
προσμένεις να γενεί το θάμα.
Δευτέρα 7 Ιουλίου 2014
Η Αγία Κυριακή, η Αληθινή Ομορφιά
Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014
Η ιστορία του Ακάθιστου Ύμνου
(αφήγηση για παιδιά)
| Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε! |
1307 χρόνια από σήμερα.
Ενώ ο βασιλιάς Ηράκλειτος ηγείται του βυζαντινού στρατού σε εκστρατεία κατά των Περσών, η Κωνσταντινούπολη πολιορκείται αιφνιδιαστικά από τους Εφταλίτες Αβάρους.
Μιλούν τη γλώσσα των Ούνων, αλλά έχουν μακριά μαλλιά πλεγμένα σε δύο κοτσίδες καταστόλιστα από κορδέλες, ακριβώς όπως οι Τούρκοι. Από τη στιγμή που το Ανατολικό Ρωμαϊκό κράτος δεν μπορεί πλέον να τους εξαγοράσει, αρχίζουν τις επιδρομές στα Βαλκάνια.
Αν και στην αρχή οι Βυζαντινοί είχαν καταφέει να τους εκτοπίσουν πέρα από τον Δούναβη, η εξέγερση του στραού το 602, η περσική εισβολή, κι ένας εμφύλιος πόλεμος, δίνουν νέα ώθηση στους Αβάρους. Τα Βαλκάνια είναι ανυπεράσπιστα.
Γνωρίζοντας οι Άβαροι πως ο στρατός του Ηράκλειτου λείπει, απορρίπτουν κάθε πρόταση εκεχειρίας. Στις 6 Αυγούστου του 626 καταλαμβάνουν την Παναγία των Βλαχερνών. Συνεργάζονται με τους Πέρσες και την επόμενη νύχτα ετοιμάζουν την τελική επίθεση. Ο Πατριάρχης Σέργιος κρατώντας στα χέρια του την εικόνα της Παναγίας της Βλαχερνίτισσας περιδιαβαίνει τα τείχη της Πόλης για να ενδυναμώσει το λαό στην αντίσταση.
Ξαφνικά σηκώνεται φοβερός ανεμοστρόβιλος. Σηκώνεται τρικυμία που καταποντίζει τον εχθρικό στόλο και παίρνουν θάρρος οι Βυζαντινοί. Ο Θεός είναι μαζί μας! Επιτίθενται θαρραλέα και τρέπουν σε φυγή Αβάρους και Πέρσες. Η πολιορκία λύνεται. Οι εχθροί υποχωρούν άτακτα.
Η Πόλη σώθηκε από την Θεοτόκο. Ο λαός πανηγυρίζει. Θέλει να ευχαριστήσει την Κυρία του. Πού αλλού; Στο σπίτι της. Την Παναγία των Βλαχερνών.
Εκεί συγκεντρώνεται το πλήθος του ευγνώμονα λαού που σώθηκε από τη μεγαλύτερη, ως τότε, απειλή της ιστορίας του. Ας είναι όλοι ξάγρυπνοι, καταπονημένοι, λαβωμένοι, εξουθενωμένοι. Σκέκονται όρθιοι, αναμμένες λαμπάδες σώματα και ψυχές να αποδώσουν στη Στρατηγό τους τα νικητήρια.
Ψάλλουν τον Ακάθιστο ύμνο, “Τη Υπερμάχω Στρατηγώ”. Όχι, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Παναγία τους σώζει. Δεν είναι η πρώτη φορά που ψάλλεται αυτός ο ύμνος. Ο ύμνος δεν είναι καινούριος. Είναι παλιός όσο και οι πόλεμοι. Εδώ και χρόνια τον ψάλλουν κάθε Δεκαπενταύγουστο. Μα αυτή τη νύχτα τον ψάλλουν για πρώτη φορά όρθιοι. Να φτάσει πιο γρήγορα. Σαν κεραυνός ν’ ανέβει απ’ τη γη στον ουρανό. Στην πάνω κατοικία της Μητέρας τους.
Αντικαθιστούν μόνο το προοίμιο, “Το προσταχθέν μυστικώς λαβών εν γνώσει” με το “Τη Υπερμάχω Στρατηγώ”, σαν δοξολογία και σαν εγκώμιο στην Θεοτόκο.
H παράδοση θέλει ως υμνωδό τον Ρωμανό τον Μελωδό, που έζησε τον 6ο αιώνα, λόγω της ποιητικής αρτιότητας και της δογματικής πληρότητας του ύμνου.
Ο Ακάθιστος Ύμνος αποτελείται από 24 οίκους –στροφές-.
Αυτό είναι το αλφάβητάρι μας όλο. Όλο για την Παναγία. Χωρίς μητέρα μητρική γλώσσα δεν υπάρχει. Αυτή είναι η γλώσσα μας. Η Παναγία η μητέρα μας.
Άλλοι οίκοι είναι περιττοί, δηλαδή εκτενέστεροι, από δεκαοχτώ στίχους καθένας, οι Α, Γ, Ε…, από τους οποίους οι πέντε πρώτοι περιλαμβάνουν τη διήγηση, οι δώδεκα επόμενοι απευθύνουν χαιρετισμό στη Θεοτόκο και ο δέκατος όγδοος το εφύμνιο “Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε”.
Οι άρτιοι, Β, Δ, Ζ…, είναι συντομότεροι, αποτελούνται από πέντε στίχους διήγησης και το εφύμνιο “Αλληλούια”.
Το γενικό θέμα του ύμνου είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου μέσα από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες, περιγράφοντας ιστορικά γεγονότα, αλλά προχωρώντας και στη θεολογική και δογματική τους ανάλυση.
Βοήθειά μας η Παναγία.
Σε όλους τους πολέμους. Εθνών, λαών, ανθρώπων…
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε!
animusanimus
Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014
Ας μιλήσουμε με τον Θεό. (Μέρος πρώτο)
Σε
μια κοινωνία που σιγά σιγά χάνει τα πιστέυω της καλό θα είναι να
μάθουμε στα παιδιά μας απο μικρά την βάση στο να είναι σωστοί Χριστιανοί. Βρήκα ένα αλλά πολύ ωραίο βιβλιαράκι με όλα όσα θα πρέπει να ξέρει και να μάθει ένα παιδί από 5 εώς και 10 Ετών... του Γιάννη Ζαμπέλη και θα σας μεταφέρω τα πιο πολλα απο αυτο...
- Για να Δοξάζουμε το Θεό
- Για να Τον ευχαριστούμε για όσα μας χαρίζει
- Για να τον παρακαλέσουμε να μας βοηθήσει και να μας φωτίσει να δούμε τι είναι καλό για εμάς .
- Όλοι οι Χριστιανοί μαζί στην Εκκλησία.
Μαζί με την Οικογένεια μας στο Σπίτι. - Μαζί με τους συμμαθητές μας στο σχολείο.
- Μόνοι μας.
- Στην Εκκλησία
- Στο δωμάτιό μας.
- Σε ένα ήσυχο μέρος.
- Παντού μπορούμε να μιλήσουμε στο Θεό... Εκείνος μας ακούει.
- To πρωί όταν ξυπνήσουμε
- Το βράδυ , πριν κοιμηθούμε Το μεσημέρι και το βράδυ, πριν φάμε και μετά το φαγητό.
Κάθε φορά που νιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε στο μεγάλο μας φίλο, το Θεό.
- Κάθε Κυριακή. Στις μεγάλες γιορτές του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων μας.
Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014
Ο Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας (video για παιδιά)
Είχαν ένα καημό. Δεν είχαν παιδί στα πρώτα χρόνια της συζυγικής τους ζωής. Γι αυτό είχαν λύπη μεγάλη.
Η παραβολή του μεγάλου δείπνου
Κάποτε ο Χριστός ήταν καλεσμένος σε ένα τραπέζι και συζητούσε με όσους βρίσκονταν εκεί για το ποιους πρέπει να καλεί ένα...





