Μεγάλη Παρασκευή: «Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα…»

Ημέρα δακρύων και πένθους για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, που πιστεύουν στον Χριστό Εσταυρωμένο.

Τα τριάντα τρία χρόνια της ζωής του Χριστού πάνω στη γη και μάλιστα τα Άγια Πάθη Του, απασχόλησαν, προ πολλού, το χριστιανικό κόσμο. Η λαϊκή φαντασία, επώνυμη και ανώνυμη, έπλεξε πολλούς θρύλους και παραδόσεις είτε σε πεζό είτε σε ποιητικό λόγο.

Έτσι, πολλά νεοελληνικά ποιήματα και εκκλησιαστικοί ύμνοι αναφέρονται στα φριχτά πάθη και ιδιαίτερα στη Σταύρωση του Χριστού. Είναι ποιήματα που διαδόθηκαν από στόμα σε στόμα και διασώθηκαν μέχρι σήμερα.  
Πολλά από αυτά έχουν τη μορφή μοιρολογιού, όπως λ.χ. το πασίγνωστο «Μοιρολόγι της Παναγιάς» (Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα…), που εξιστορεί με ποιητικό τρόπο την επί του Γολγοθά Σταύρωση του Χριστού και τον πόνο της Μητέρας Παναγίας. 

Και είναι γνωστό πως στα παλαιότερα χρόνια, απλοϊκές μαυροφορούσες γυναίκες, κατά την ημέρα της Αγίας και Μεγάλης Παρασκευής, το τραγουδούσαν με σκοπό μοιρολογιού, όταν στόλιζαν τον Επιτάφιο, όπως συμβαίνει, ακόμα και σήμερα, σε πολλά χωριά της Μάνης.
Γενικά, τα συναισθήματα που δημιουργούν τα θρηνώδη αυτά ποιήματα είτε είναι δημοτικά είτε επωνύμων ποιητών, είναι πένθιμα και μελαγχολικά. Ξεχωρίζει σ’ αυτά ο πόνος, η λύπη, η οδύνη και ο σπαραγμός, κυρίως της Παναγίας και των άλλων γυναικών.

Και η μελαγχολική διάθεση δεν δημιουργείται μόνο από τα γεγονότα που προηγήθηκαν της Σταύρωσης του Σωτήρος Χριστού, αλλά και από τις περιγραφές καιρικών συνθηκών και παραδόξων ουρανίων φαινομένων, που παρατηρούνται κατά την ημέρα της Σταύρωσης. (Μαύρος ουρανός, μαύρη μέρα, βροντές, αστραπές, ουρανός θαμπός, άστρα βουρκωμένα, ταραχές μεγάλες, σκοτείνιασμα ηλίου, πάσα η κτίση τρέμει, τα θεμέλια της γης δονούνται, του ναού το καταπέτασμα σχίζεται από πάνω έως κάτω, βράχοι ξεκολλούν, μνημεία ανοίγονται και νεκροί εκ των τάφων ανασταίνονται). Αλλά και από τη λύπη και την ταραχή των εμψύχων (άγγελοι, αρχάγγελοι, όλοι μαυροφορούν και όλοι σήμερα πάνε κι έρχονται στις Παναγιάς την πόρτα). Τα πάντα συμπάσχουν με τον «κτίσαντα τα πάντα».

Μεγάλη Παρασκευή. Ημέρα κατά την οποία τα εκατομμύρια των Ορθοδόξων Χριστιανών γονατίζουν προ του Σταυρού του Χριστού ευλαβικά, για να προσκυνήσουν τον Εσταυρωμένο Χριστό και να του προσφέρουν τη λατρεία τους και την ολόψυχη αφοσίωσή τους. Αλήθεια, πόσες καρδιές αυτήν την ημέρα δεν συγκλονίζονται από σφοδρά και άγια αισθήματα και πόσοι στεναγμοί δεν εξέρχονται για την αγάπη του Εσταυρωμένου Χριστού, φέρνοντας στη μνήμη μας τους προφητικούς εκείνους λόγους του Ησαϊα: «Ούτος τας αμαρτίας ημών φέρει και περί ημών οδυνάται και ημείς ελεγισάμεθα αυτόν εν πόνω και εν πληγή και εν κακώσει!».

Μεγάλη Παρασκευή! Ημέρα δακρύων και πένθους για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς, που πιστεύουν στον Χριστό Εσταυρωμένο. Ημέρα ιεροτάτων αναμνήσεων για όλους, όσοι προσβλέπουν επί του Σταυρού γυμνόν και καθημαγμένον τον Υιόν της Παρθένου και πιστεύουν ότι Αυτός είναι ο επαγγελόμενος Μεσσίας, ο Λυτρωτής και Σωτήρας του κόσμου.
Ας γονατίσουμε κι εμείς σήμερα προ του Σταυρού και ας φέρουμε στα χείλη μας, με όλη την ευλάβεια που πρέπει να μας χαρακτηρίζει, τούτους τους ειλικρινείς λόγους: «Ευδόκησε, Εσταυρωμένε Λυτρωτή, να σε αγαπήσουμε ως τον αιώνιο και αληθινό Σωτήρα και ποτέ να μην ξεχάσουμε τα αθάνατα εκείνα λόγια Σου:
«Εγώ εις τούτο γεγέννημαι και εις τούτου ελήλυθα εις τον κόσμο, ίνα μαρτυρήσω τη αληθεία».

laosver

Γιατί μαμά αυτή τη βδομάδα τη λέμε Μεγάλη;

Αναγνωστικό Β' Δημοτικού 1963

.

- Πότε κιόλας ἐπέρασεν η Σαρακοστή; Πότε ἔφθασεν ἡ Μεγάλη ῾Εβδομάδα; Καθόλου δὲν ἐκατάλαβα, εἶπεν ἡ μητέρα στὴ Δαφνούλα καὶ στὸν Κωστάκη, τὰ παιδιά της

Ἡ Δαφνούλα τὴν ἐρώτησε:

- Γιατί, μητέρα, αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα τὴν λέγομε Μεγάλη;

- Γιατί, παιδί μου, τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἔπαθε πολλὰ ὁ Χριστὸς ἀπὸ κακοὺς ἀνθρώπους καὶ στὸ τέλος τὸν ἐσταύρωσαν.

Τὴν ὥρα ἐκείνη κάτω στὸ δρόμο τὰ παιδιὰ ἐχαλοῦσαν τὸν κόσμο ἀπὸ φωνές. Ἦταν ὁ Φώτης, ὁ Ἀλέκος καὶ ἄλλα γειτονόπουλα αὐτά, ποὺ ἐφώναζαν. Τί γέλια! Τί ξεφωνητά!Τί κακό!

Εἰς τὴν μητέρα ἐφάνηκε πολὺ ἄπρεπο αὐτό. Τέτοια ἡμέρα λυπητερὴ νὰ φωνάζουν τὰ παιδιὰ τόσο! Κατέβηκε γι’ αὐτὸ κάτω καὶ τοὺς εἶπε μερικὲς κουβέντες πολὺ φρόνιμες:

- Ἄν εἴχατε, παιδιά μου, στὸ σπίτι σας κάποιον δικό σας νὰ ὑποφέρῃ, θὰ ἐκάνατε ὅ,τι κάνετε τώρα; Θὰ ἐγελούσατε, θὰ ἐτρέχατε, θὰ ἐγεμίζατε τὸν κόσμο ἀπὸ ξεφωνητά;

Τὰ παιδιὰ δὲν ἤξεραν γιατί τοὺς ἔλεγε αὐτὰ καὶ ἐκοίταζαν σιωπηλά. Μονάχα ὁ Τάκης τῆς εἶπε:

- Μὰ ἐμεῖς δὲν ἔχομε κανένα δικό μας νὰ ὑποφέρῃ. Γιατί νὰ μὴ γελοῦμε καὶ νὰ μὴ φωνάζωμε;

- Καὶ ὅμως, παιδιά μου! Ἔχομε κάποιον πολὺ δικό μας, ποὺ ὑποφέρει! Ἔχομε τὸ Χριστό μας. Ὅλη αὐτὴ τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα ὑποφέρει, βασανίζεται, σταυρώνεται. Ἐμεῖς, σὰν Χριστιανοί, δὲν εἶναι σωστὸ νὰ μὴν νοιώθωμε τὸν πόνο του. Αὐτὸς γιὰ μᾶς ἐσταυρώθηκε.

Ἡ μητέρα δὲν τοὺς εἶπε ἄλλο τίποτε καὶ ἀνέβηκε πάλι στὸ σπίτι. Τὰ παιδιὰ ὅμως ἐκατάλαβαν τὸ σφάλμα τους καὶ ἐσιώπησαν. Ὁ Ἀλέκος  μάλιστα, ποὺ ἧταν ἀπ᾽ ὅλους μεγαλύτερος, ἐλυπήθηκεν ἀκόμη πιὸ πολύ.

- Ἀλήθεια, παιδιά: Ἔπρεπε νὰ τὸ συλλογισθοῦμε καὶ μόνοι μας αὐτό. Δὲν εἶναι σωστὸ νὰ κτυποῦν οἱ καμπάνες, νὰ ἔχωμεν ἀγρυπνίες, νὰ  εἶναι Μεγάλη Ἑβδομάδα κι ἐμεῖς νὰ ξεφωνίζωμε. Ὄλες αὐτὲς τὶς ἅγιες ἡμέρες πρέπει νὰ εἴμεθα προσεκτικοί. Νὰ πηγαίνωμε στὴν ἐκκλησία καὶ νὰ παρακολουθοῦμε μὲ εὐλάβεια τὶς ἱερὲς τελετές. 

πηγή: kapodistrias

Η Παραβολή του Σπορέα / Parable of the Sower

Σε αυτήν την παραβολή, 
ο Ιησούς είναι ο Σπορέας, 
οι σπόροι είναι ο λόγος Του, τα μηνύματά Του 
και το έδαφος αντιπροσωπεύει τις καρδιές μας 
και το πώς αντιδρούμε σε αυτά τα μηνύματα.

περισσότερα εδώ

 Parable of the Sower

Η παραβολή του Χαμένου Προβάτου

Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ

Εγώ είμαι ο καλός Ποιμένας, ο καλός βοσκός...

.

Για να δείξει στους Φαρισαίους για ποιο λόγο κάνει παρέα με τους αμαρτωλούς, τους είπε τα εξής:

- Ποιος από σας αν έχει 100 πρόβατα και χάσει το ένα απ' αυτά, δεν αφήνει τα 99 και δεν ψάχνει ασταμάτητα, ώσπου να βρει αυτό το ένα; Και όταν το βρει, τι κάνει; Δεν το κλωτσάει βέβαια, ούτε το σέρνει πίσω του σαν τσουβάλι. Αλλά γεμάτος χαρά που βρήκε το χαμένο πρόβατο, το βάζει πάνω στους ώμους του, για να ξεκουρασθεί από τα παθήματά του.

Και όταν έρθει στο σπίτι ο ποιμένας, καλεί όλους τους φίλους και τους γείτονές του για να χαρούνε μαζί του που βρήκε το χαμένο πρόβατο.

.

Parable of the Lost Sheep

paravouniotissa.gr

Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας - Το ιστορικό (video για παιδιά)

Ένα μικρό αφιέρωμα στους Χαιρετισμούς της Παναγίας. 

Εξηγείται στα παιδιά το ιστορικό, πως προέκυψαν οι χαιρετισμοί της Παναγίας (Ο ακάθιστος ύμνος) και ο ύμνος ''Τη Υπερμάχο στρατηγό τα νικητήρια'' 
.
Τον 7^ο αι. μ.Χ., όταν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν βασιλιάς ο Ηράκλειος, οι Πέρσες, που ήταν εχθροί των Βυζαντινών, πήραν στην κατοχή τους από τους Αγίους Τόπους τον Σταυρό του Κυρίου μας. 
.

Ο Ηράκλειος τότε οργάνωσε εκστρατεία εναντίον τους, προκειμένου ο Σταυρός να επανέλθει στο μέρος που ανήκε. Πήρε λοιπόν πολύ στρατό και αφήνοντας την πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, προχώρησε προς τα νότια. Όταν το πληροφορήθηκαν αυτό οι Άβαροι, ένας λαός που ζούσε στα βόρεια σύνορα της Αυτοκρατορίας, κατευθύνθηκαν προς την Πόλη και άρχισαν την πολιορκία της. Η Κωνσταντινούπολη βέβαια είχε...

περισσότερα στην πηγή: nefthalim

Ο Χριστός και τα παιδάκια

Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με, 
τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. 

[Ματθ. ιθ' 14]

 

ή στιγμή πού ευλο­γεί τα παιδιά ό Χριστός

Αφήστε τα παιδιά να 'ρθούν σε μένα,
φτωχών αθώα παιδιά και ταπεινών.
Αφήστε τα να παίξουνε σιμά μου.
Γι αυτά είν΄ η βασιλεία των ουρανών.

Τα χέρια μου ως απλώνω να ευλογήσω,
Τα ολόσγουρα ας χαϊδέψουν τους μαλλιά.
Χαρά μου είν΄ η χαρά τους. Κι ας μου γίνει
Μικρή πάλι η ζωή μου μια σταλιά.

Παιδάκια γεωργών, φτωχών ψαράδων.
Τι ξέρετε όμως, τάχα, έναν καιρό
Για με, για την αλήθεια, αν δεν φορέσουν
Στεφάνι μαρτυρίου αγκαθερό;

Αφήστε τα ναρθούν όλα σε μένα
με την αθώα, την άδολη καρδιά,
Τους πόθους τους να πουν, να μου ιστορήσουν.
Αφήστε να ευλογήσω τα παιδιά.

Στέλιος Σπεράντσας

Συλλογή ποιημάτων για το Πάσχα

Ο Βασιλιάς του πόνου

Κουράστηκες να βγεις στο Γολγοθά
με το βαρύ Σου το Σταυρό στον ώμο.
Με χλευασμούς, μαρτύρια τρομερά
ετράβηξες του Πάθους Σου το δρόμο.

Σα να γροικώ κτυπήματα φρικτά,
σα να θωρώ καρφιά να σε τρυπούνε.
Μα λέξη ή γογγυσμό χείλη σεμνά,
στους σταυρωτές δε βρήκανε να πούνε!

Τώρα Σε βλέπω πάνω στο Σταυρό,
περίλυπο χλωμό και πονεμένο.
Πικρό τ΄ Άγιο Σου στόμα και στεγνό,
τ΄ άσπιλο το κορμί Σου μαραμένο.

Το κάλλος Σου τ΄ ανέκφραστο θωρώ,
αγνώριστο μες στη βαθιά οδύνη.
Μα δείχνεις της ψυχής το θησαυρό
κι ως τη στερνή πνοή την καλωσύνη.

Τ΄ Άγιο Σου αίμα κόκκινο, καυτό
την κέρινη την όψη Σου χαράζει
το Σταυρικό Σου πάθος το βουβό,
το Θρόνο τ΄ ουρανού σου ετοιμάζει.

Ω Βασιλιά μου Συ των ουρανών,
Συ γίνηκες και βασιλιάς στον πόνο,
για να χαρίσεις βάλσαμο τρανό
σ΄ αυτούς που γράψανε της αδικίας το Νόμο.

Κι υπέφερες τα πάθη τα φρικτά
μ΄ υπομονή και πλέρια καρτερία
και χάρισες στον κόσμο Σου μ΄ αυτά
την πιο γλυκιά, τρανή παρηγορία.

Ειρήνη Ουσταγιαννάκη Ταχατάκη

πολλά παιδικά ποιήματα για το Πάσχα στην πηγή: paidika